لطفا صبر کنید ...



وبلاگ

لیست کلاسیک

DrAsadzade-psoriatic-arthritis-facts-myths.jpg

اردیبهشت ۳, ۱۳۹۷ آرتریتسبک زندگی0

علیرغم شیوع بالای این بیماری در جامعه، دانسته‌های عمومی درباره آرتریت پسوریاتیک یا Psoriatic arthritis بعضاً اشتباهند و ممکن است باعث اقدامات اشتباه در درمان آن شوند.

 

باور اشتباه اول: اگر ابتلا به پسوریازیس Psoriasis دارید، به آرتریت پسوریاتیک هم مبتلا می‌شوید.

در واقع کمتر از یک سوم بیماران پسوریازیس به آرتریت پسوریاتیک مبتلا می‌شوند. اگرچه پسوریازیس (که با پلاک‌های قرمز رنگ روی پوست همراه است) و آرتریت پسوریاتیک هر دو بیماری‌های منجر به تورم هستند، دلیلی وجود ندارد که ابتلا به این عوارض پوستی باعث حمله سیستم ایمنی بدن به مفاصل شود. حتی ممکن است بدون ابتلا به بیماری پوستی پسوریازیس، مبتلا به آرتریت پسوریاتیک شوید.

دکتر مرولا استاد دانشگاه هاروارد در این زمینه می‌گوید: اگر پسوریازیس دارید بهتر است برای آرتریت پسوریاتیک نیز معاینه شوید. احتمال ابتلا به آرتریت پسوریاتیک وجود دارد ولی اجتناب‌ناپذیر نیست.

باور اشتباه دوم: آرتریت پسوریاتیک با انجام یک نوع آزمایش قابل تشخیص است.

تشخیص این عارضه به سادگی انجام یک نوع آزمایش نیست. پزشکان معمولا این بیماری را بر اساس معاینه بدنی و توصیف علائم توسط بیمار تشخیص می‌دهند، که می‌تواند شامل سفتی مفصل، پسوریازیس و غیره باشد تا متوجه سطوح بالای تورم مفاصل شوند. در برخی موارد عکس‌های اشعه ایکس مفصل‌ها و ستون فقرات (به منظور تخمین میزان تخریب در مفاصل و یا پیشرفت بیماری) نیز برای این تشخیص به‌کار می‌رود.

باور اشتباه سوم: آرتریت پسوریاتیک بیشتر در خانمها و افراد مسن دیده می‌شود

این بیماری در هر سنی می‌تواند اتفاق بیافتد و در اکثر مبتلایان، در سنین بین 30 تا 50 سال تشخیص داده می‌شود. دکتر مرولا می‌گوید: سن پایین ابتلا به این بیماری می‌تواند باعث ناتوانی بیمار در انجام کارهای روزمره شود.

اگرچه آرتریت پسوریاتیک بیشتر در سنین میانسالی دیده می‌شود، اما کودکان و افراد مسن نیز ممکن است به آن مبتلا شوند. برخلاف دیگر بیماری‌های سیستم ایمنی، آرتریت پسوریاتیک به یک اندازه در خانم‌ها و آقایان مشاهده می‌شود.

باور اشتباه چهارم: آرتریت پسوریاتیک بیماری وخیم و ناتوان کنندهای است

درجه‌های مختلفی از شدت علائم آرتریت پسوریاتیک در بیماران مختلف دیده می‌شود و میزان التهاب لزوماً یکسان نیست. بر اساس تحقیقات بعمل‌آمده، بیماران با تورم زیاد مفاصل یا مبتلایان به پسوریازیس حاد (که بر روی ناخن ها، سر یا بخش هایی مانند زیربغل‌ها پلاک به‌وجود می‌آید) در معرض ابتلا به آرتریت پسوریاتیک شدید هستند.

با این وجود پیش‌بینی احتمال این که چه بیمارانی مبتلا به آرتریت پسوریاتیک معمول می‌شوند و چه کسانی به نوع حاد آن، امکان‌پذیر نیست.

باور اشتباه پنجم: آرتریت پسوریاتیک تنها بر روی مفاصل اثر دارد

علاوه بر تأثیرگذاری در مفاصل، این بیماری علائم دیگری نیز می‌تواند داشته باشد از جمله، خستگی، ورم انگشتان دست و پا، یوئیت یا التهاب بافت یوه چشم (Uveitis).

آرتریت پسوریاتیک علیرغم آن که تأثیر گسترده ای روی بدن می‌گذارد، به‌معنی از دست دادن شدید سلامت جسمانی نیست و لزوماً منجر به تخریب مفصل‌ها و معلولیت نیست. با وجود آن که علاج مشخصی برای این بیماری کشف نشده است، روش‌های درمانی مختلفی برای آن وجود دارد.

باور اشتباه ششم: دارو تنها درمان آرتریت پسوریاتیک است

داروهای مؤثر متعددی برای مقابله با آرتریت پسوریاتیک وجود دارد، از جمله متوترکسات (Methotrexate)، اتانرسپت (Etanercept یا Enbrel)، اینفلیکسیماب (Infliximab یا Remicade) و آدالیمومب (Adalimumab یا Humira). ولی علاوه بر درمان دارویی، تغییر در سبک زندگی نیز می‌تواند باعث مهار بیماری شود.

مانند دیگر انواع آرتریت، تمرین و ورزش باعث تقویت ماهیچه‌ها و حفاظت از مفاصل می‌شود. همچنین رژیم غذایی مناسب و پیشگیری از چاقی نیز برای مهار آرتریت پسوریاتیک مؤثر است.


DrAsadzade-arthritis-depression-facts-tn.jpg

بیماران مبتلا به آرتروز دوبرابر بیش از سایرین احتمال دچار شدن به افسردگی دارند. با در نظر گرفتن درد مزمن، و در برخی موارد ازکار افتادگی ناشی از آرتروز، این مسئله شاید چندان عجیب نباشد. اما ارتباط این دو عارضه پیچیده‌تر از این به نظر می‌رسد: خودِ التهاب در ایجاد افسردگی می‌تواند مؤثر باشد.

خبر خوب این است که رسیدگی و درمان افسردگی می‌تواند باعث افزایش کیفیت زندگی و حتی کاهش درد و تورم ناشی از آرتریت روماتوئید یا همان روماتیسم مفصلی شود.

 

افسردگی احتمال مرگ را دوبرابر می‌کند

افسردگی چیزی بیش از بی حوصلگی است و می‌تواند خطرناک باشد. بنا به نتایج تحقیق بعمل آمده در دانشگاه ایندیانا آمریکا، احتمال مرگ در مبتلایان به آرتریت روماتوئید که دچار افسردگی مداوم یا مکرر هستند، دو برابر بیش از دیگران است.

 

آه کشیدن، نشانه افسردگی می‌تواند باشد

آیا احتمال دارد افسرده باشید؟ تحقیق بعمل آمده در دانشگاه آریزونا آمریکا نشان می‌دهد آه کشیدن یکی از نشانه‌های اصلی افسردگی در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید است. تکرر آه کشیدن در بین بیماران بررسی شده ارتباطی با میزان درد یا سوزش مفاصل نداشته است.

 

التهاب مفاصل می‌تواند نقش داشته باشد

میزان بالای فاکتور نکروز توموری آلفا (TNF-a) در خون با احتمال بالاتر افسردگی در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید ارتباط مستقیم دارد؛ بنابراین احتمال دارد التهابی که باعث ایجاد آرتریت روماتوئید می‌شود باعث بروز افسردگی در بیماران نیز بشود.

برای درمان روماتیسم مفصلی عمدتاً داروهای ضد TNF تجویز می‌شوند، که علاوه بر آن احتمالا در کاهش برخی علائم افسردگی نیز نقش دارند.

 

درد و افسردگی هر دو نیازمند توجه هستند

دکتر متیوز کارشناس درد در این باره می‌گوید «اگر به درد توجه نشود، مقاومت بدن در برابر درمان افسردگی افزایش می‌یابد، و بالعکس.» هر دوی این مشکلات باید به صورت جدی مورد توجه قرار گیرند.

بیماران مبتلا به افسردگی شدید تحرک بدنی ندارند، تمام طول روز می‌نشینند و دائماً احساس حقارت می‌کنند؛ چیزی که درد و تصویر ذهنی آنها از درد را شدیدتر می‌کند.

 

با دکتر مطرح کنید

اصولاً پزشک شما باید درباره حالات روحی‌تان از شما سؤال کند، اما اگر اینطور نشد خودتان مسئله را مطرح کنید. در بسیاری از موارد بیماران بیشتر روی درد فیزیکی متمرکز می‌شوند و حالات روحی را مطرح نمی‌کنند.

بنا به تحقیقات انجام شده در دانشگاه کارولینای شمالی، تنها یک پنجم بیماران مبتلا به روماتیسم مفصلی و افسردگی، درباره افسردگی با پزشک‌شان صحبت می‌کنند. طبیعتاً چنانچه دکتر در این باره اطلاع نداشته باشد اقدامی‌برای درمان آن نیز نخواهد کرد.

 

درمان درد می‌تواند افسردگی را تسلی بدهد

هرچه میزان درد بیشتر باشد، احتمال مبتلا شدن به افسردگی نیز افزایش می‌یابد. به نظر می‌رسد بروز افسردگی پس از بروز درد بیشتر از جهت عکس آن اتفاق می‌افتد.

 

افسردگی، توانایی بدن برای مقابله با آرتریت روماتوئید را تحت تأثیر قرار می‌دهد

داروهای امروزی تأثیر بیشتری در درمان علائم آرتریت روماتوئید دارند، البته به شرطی که آنها را مصرف کنید.

دکتر برگمن رئیس بخش روماتولوژی بیمارستان تیلور در آمریکا می‌گوید «می‌دانیم که بیماران مبتلا به افسردگی کمتر به رژیم دارویی تجویز شده عمل می‌کنند و داروها را به طور نامنظم مصرف می‌کنند.» امری که به شدیدتر شدن درد و در نتیجه تشدید افسردگی منجر می‌شود.

 

مشاوره را جدی بگیرید

تحقیقات دانشگاهی مؤید این نکته هستند که «رفتار درمانی شناختی» روشی که با استفاده از رفتار درمانی، شناخت درمانی، و ترکیب درمانی این دو، تمرین آرامش، مهارت‌های کنار آمدن با مشکل و سازگاری با سوزش مفاصل را آموزش می‌دهد، می‌تواند در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید باعث کاهش افسردگی شود.

 

داروهای ضدافسردگی می‌توانند کارساز باشند

بیماران با روماتیسم مفصلی می‌توانند بدون نگرانی داروهای ضدافسردگی را همراه با داروهای آرتریت روماتوئید مصرف کنند. برخی از این داروها تأثیر ضددرد نیز دارند.

 

ورزش می‌تواند به تسکین درد و تقویت روحیه کمک کند

بسیاری از مبتلایان به آرتریت روماتوئید به خاطر درد جسمانی در انجام حرکت‌های ورزشی با دشواری مواجه هستند. اما ورزش‌های هوازی مانند پیاده روی و شنا -و اگر این دو مقدور نیست، حرکات کششی نرم- باعث بهبود حرکت مفاصل و کاهش درد می‌شوند.

تحرک بدنی منجر به تقویت مواد شیمیایی مرتبط به شادی یا همان اندورفین ها در بدن می‌شود. اگر بتوانید ورزشی پیدا کنید که می‌توانید انجام دهید و از انجام آن لذت ببرید، قطعاً در درمان هر دو عارضه پیشرفت احساس خواهید کرد.

 

بهبود کیفیت خواب می‌تواند مفید باشد

بر طبق یافته‌های اخیر بسیاری از مبتلایان به روماتیسم مفصلی به دلیل درد مزن، خواب مناسبی ندارند و بریده بریده می‌خوابند. باید تلاش کنید کیفیت خواب‌تان را افزایش دهید تا درد و افسردگی تسکین یابد.

سلامت خواب مسئله ای کلیدی برای بیماران آرتریت روماتوئید است. هر شب در یک ساعتِ مقرر به خواب بروید، سه یا چهار ساعت قبل از خواب قهوه و سیگار مصرف نکنید، تلویزیون را بیرون از اتاق خواب بگذارید، و اتاق خواب را صرفاً به این کار اختصاص دهید تا خواب بهتری تجربه کنید.

 


DrAsadzade-air-pollution-weak-bones-fractures-tn.jpg

اردیبهشت ۳, ۱۳۹۷ پوکی استخوانسبک زندگی0

آلودگی هوا یکی از علل اصلی و شناخته شده بیماری های تنفسی، سرطان ریه، سکته و بیماری های قلبی است، اما نتایج تحقیقات جدید در دانشگاه کلمبیا آمریکا حاکی است زندگی در مناطق با هوای آلوده همچنین می تواند منجر به شکنندگی استخوانها و ترک استخوان در سنین بالا شود.

محققان دانشگاه کلمبیا در نیویورک با بررسی پرونده های پزشکی بیش از 9 میلیون نفر دریافتند هرگونه تغییر در میزان عناصر آلاینده خارج شده از ماشین ها با تراکم پایین استخوان ارتباط مستقیم دارد. این محققان معتقدند آلودگی هوا در میزان تولید ویتامین های کلیدی و عناصر معدنی مورد نیاز برای استخوان اثر منفی دارد.

این بیماری بنا به آمارهای منتشر شده توسط وزارت بهداشت در ایران بسیار شایع است و در جامعه آماری بالای پنجاه سال، 70% خانم ها و 50% آقایان به آن مبتلا هستند. شدت این بیماری در برخی از مبتلایان به حدی است که حتی در آغوش گرفتن آنها می تواند منجر به شکستن استخوان می شود.

دکتر باکارلی، یکی از محققان دانشگاه کلمبیا در این پروژه تحقیقی می گوید این نتایج بر اساس دهه ها تحقیق در زمینه عوارض آلودگی هوا به دست آمده است. بر این اساس، یکی از فواید متعدد زندگی در مناطق با هوای سالم، شیوع کمتر به پوکی استخوان است.

توصیه مؤسسه ملی پوکی استخوان انگلستان برای دفع این عارضه، استفاده از رژیم غذایی حاوی لبنیات، سبزی ها، بروکلی و لوبیا است. همچنین در روزهایی که آلودگی هوا بالاست حتی الامکان باید از تردد در مناطق شهری پرهیز کرد.

 


DrAsadzade-vitamin-d-deficiency-tn.jpg

ویتامین D یکی از مواد کلیدی در ایجاد استخوان های مقاوم است. تحقیقات بعمل آمده نشان می دهد کمبود این ویتامین در افرادی که قرص های کورتیکواستروئیدی -یا کورتون- مصرف می کنند دو برابر سایرین است. از آنجا که تجویز کورتیکواستروئیدها در مبتلایان به التهاب مفاصل امری معمول است، دریافت میزان کافی ویتامین D در این افراد از اهمیت بالایی برخوردار است.

این ویتامین به تنظیم سیستم ایمنی بدن و دفع بیماری ها کمک می کند. اگر داروهایی مصرف می کنید که سیستم دفاعی بدن را تضعیف می کنند، دریافت ویتامین D کافی می تواند میزان ابتلای شما به بیماری ها را کاهش دهد. این ویتامین سطح فسفر و کلسیم را تنظیم می کند، که به نوبه خود استخوانها و دندانها را مقاوم می کند. تحقیقات نشان می دهد خانم های با بالاترین میزان ویتامین D در مقایسه با خانم های با کمترین میزان ویتامین D سی درصد کمتر به آرتریت روماتوئید مبتلا می شوند.

کمبود ویتامین D چه پیامدهایی دارد؟

مهمترین عارضه ناشی از این نوع کمبود، نرمی استخوان یا Osteomalacia است که در کودکان به نام راشیتیسم شناخته می شود. استخوانهای شکننده و ماهیچه های ضعیف نیز می تواند از پیامدهای کمبود ویتامین D باشد. علائم دیگر شامل تَرَک استخوان لگن، درد و سوزش در استخوانها، پوسیدگی دندانها و ضعف شنوایی به دلیل نرم شدن استخوان درون گوش است.

اگر با فشار دادن بر روی استخوان جناغ سینه احساس درد می کنید یکی از دلایل آن می تواند کمبود این ویتامین باشد.

در ایران

علیرغم قرار داشتن ایران در کمربند بیابانی دنیا و دریافت میزان کافی نور خورشید، بنا بر آمارهای منتشر شده، ایران یکی از کشورهای با شیوع فقر ویتامین D است و این مسئله اهمیت برنامه ریزی برای جذب این ویتامین را بیشتر می کند. برخی آمارها حاکی است بیش از 50% ایرانیان کمتر از چهل سال، کمبود ویتامین D دارند.

 

راهکارها

اگر در آزمایش شما کمبود ویتامین D تشخیص داده شود، می توانید از این روش ها برای جبران آن استفاده کنید:

  • خود را در معرض تابش نور خورشید قرار دهید؛ یا حتی الامکان دست هایتان را، هر دو روز یک بار به مدت 10 تا 15 دقیقه بدون زدن کرم ضدآفتاب در مقابل نور خورشید بگذارید. اگرچه درباره میزان تابش نور خورشید برای جذب میزان کافی ویتامین D اختلاف نظر وجود دارد، اما این کار تولید ویتامین D در بدن را فعال می کند. بنابراین اگر جلوی نور آفتاب بایستید، روی صندلی لم بدهید یا قدم بزنید، تولید ویتامین D را استارت زده اید. کسانی که پوست تیره تری دارند باید بیشتر در معرض نور آفتاب باشند زیرا میزان جذب نور خورشید در پوست این افراد کمتر از دیگران است.
  • پنجره را باز بگذارید. اگر نمی توانید بیرون بروید، چند دقیقه کنار یک در یا پنجره باز بنشینید، زیرا بیشتر شیشه ها بخشی از نور خورشید که مولد ویتامین D است را فیلتر می کنند.
  • غذای دریایی بخورید. بسیاری از ماهی ها منبع ویتامین D هستند. اگر دسترسی به روغن کبد ماهی دارید، این نوع روغن یکی از بهترین منابع دریافت ویتامین D است.
  • مواد غذایی غنی شده با ویتامین D تهیه کنید. برخی مواد غذایی از جمله لبنیات به صورت غنی شده با ویتامین D تولید می شوند. روی بسته بندی این محصولات توضیحاتی در این مورد نوشته می شود.
  • در زمستان خانه نشین نشوید. با سرد شدن هوا و کوتاه تر شدن روزها، بسیاری افراد کمتر بیرون می روند و در معرض تابش خورشید قرار می گیرند. حتی الامکان سعی کنید در زمستان هرچند به مدت کوتاه از خانه بیرون بروید و یا رژیم غذایی با ویتامین D بیشتر مصرف کنید.
  • آزمایش بدهید. اگر کمبود ویتامین D داشته باشید بازیابی آن ممکن است چند ماه طول بکشد. بنابراین بهتر است پیش از انجام هرگونه تغییرات در سبک زندگی و رژیم غذایی، میزان ویتامین D بدنتان را بسنجید.
  • داروهای مصرفی تان را بشناسید. از پزشک یا داروخانه در مورد تأثیرات احتمالی داروهای مصرفی تان بر میزان ویتامین D بدن (و نیز دیگر مواد مورد نیاز بدن) سوال کنید.

DrAsadzade-cold-weather-osteoarthritis-tn.jpg

اردیبهشت ۳, ۱۳۹۷ آرتروزآرتریتسبک زندگی0

با آمدن فصل سرد و شروع شدن زمستان، افراد مبتلا به استئوآرتریت نگران می‌شوند که باز دردهای مفصلی و خشکی زانو شروع خواهد شد. این نگرانی ممکن است لذت این فصل زیبا را از برخی افراد بگیرد.

در این مطلب چند توصیه ساده داریم تا از بروز ناراحتی‌های احتمالی در مفصل زانو جلوگیری کنید:

  • لباس مناسب و گرم بپوشید

کمد لباستان را باز کنید و لباس‌های گرم را مرور کنید. بهترین گزینه استفاده از لباس‌هایی است که مفاصل شما را بیشتر پوشش می‌دهند. کت، پالتو، پولیور و جوراب‌های ضخیم از این دسته‌ هستند.

حتما از کلاه، شال و دست‌کش استفاده کنید. همچنین چکمه و پوتین. لازم نیست با مد روز حرکت کنید. فراموش نکنید که پاهایتان اگر خیس شوند دیگر گرم نخواهند بود.

  • در مورد گرمایش خسیس نباشید

با وضعیت فعلی بهای سوخت و سردی هوا، ممکن است برخی از افراد برای صرفه‌جویی در هزینه‌ها دمای موتورخانه، پکیج یا بخاری را در درجات کمتری قرار دهند و به فکر صرفه‌جویی باشند. این صرفه‌جویی گرچه معقول است اما برای بیماران مبتلا به آرتریت ممکن است گران تمام شوند.

دمای محیط را در حالتی که در آن احساس راحتی می‌کنید (نه بسیار گرم و نه بسیار سرد) قرار دهید.

  • پتوی خود را گرم کنید

یک فرد مبتلا به آرتریت نبایست بدون تشک یا پتوی برقی به استقبال فصل سرد برود. پتوی برقی بهترین وسیله برای گرک نگه‌ داشتن زانوی شما در حال استراحت و خواب است. از آنجایی که گرمای این وسایل بصورت موضعی است، ناراحتی زیادی نیز برای شما ایجاد نمی‌کند.

  • قبل از بیرون رفتن دو بار فکر کنید

بسیاری از ما، برای گذاشتن زباله بیرون ازمنزل یا صحبت کوتاه دم در با دوست و آشنا کت و شال و کلاه به سر نمی‌کنیم. اما دقت داشته باشید که در همین لحظات مفاصل آسیب‌دیده در معرض سرمای محیط هستند. پس قانونی را وضع و به آن پایبند باشید.

  • برف‌روبی؟ نه!

بسیاری ممکن است فکر کنند که هرگونه فعالیت برای آرتریت زانو خوب است اما آیا مجبور هستید فقط در هوای سرد بیرون از منزل فعال باشید؟ توصیه ما به پیدا کردن راه جایگزین است.

بسیار مهم است که برنامه ورزشی مناسبی برای خود در طول فصل زمستان داشته باشید چرا که ماندن در خانه ممکن است شما را ضعیف و تنبل بار آورد. اگر در تابستان از طرفدارهای پیاده‌روی عصرانه هستید، توصیه ما به شما تعطیل کردن و جایگزین کردن آن با فعالیت‌های ملایمتر در فصل زمستان است.

  • به خودتان برسید

همیشه چای، قهوه یا هر نوشیدنی گرم دیگری در دسترس داشته باشید. این نوشیدنی‌ها علاوه بر اینکه شما را گرم می‌کنند بهانه‌ی خوبی نیز برای شروع صحبت‌های دوستانه هستند.


DrAsadzade-changes-in-feet-tn.jpg

اردیبهشت ۳, ۱۳۹۷ سبک زندگی0

انسان به طور متوسط ده هزار قدم در روز برمی دارد که تقریباً معادل سه میلیون قدم در سال است. هر قدم نیرویی دو تا سه برابر وزن شما را بر روی پا وارد می کند. این حرکت پرتکرار با گذشت زمان منجر به تغییرات متعددی در ساختار پاها می شود که طبیعی ارزیابی می شوند:

  • پاها عریض تر و بزرگتر می شوند
  • قوس کف پا تا حدودی کمتر می شود، که از آن با صاف شدن کف پا یاد می کنند
  • توده چربی زیر پاشنه تدریجا تحلیل می رود، که باعث از بین رفتن حالت فنری قدم ها می شود
  • محدوده حرکتی پا و مچ پا تدریجاً کاهش یافته و سفت تر می شوند
  • حفظ تعادل در حین راه رفتن کمی دشوارتر می شود

اما برخی از تغییرات در پا غیرطبیعی و پاتولوژیکی هستند. این نوع تغییرات اکثراً با پوشیدن کفش های نامناسب مرتبط هستند و در سنین 40 تا 60 سالگی به حداکثر خود می رسند. این مشکلات به صورت طبیعی به وجود نمی آیند و پیشگیری یا متوقف کردن علائم آنها با اصلاح و جایگزینی کفش مناسب انجام پذیر است. این مشکلات عبارتند از:

 

  • انحراف شست (Bunion) که در فارسی به آن قوز شست پا هم گویند، نوعی بدشکلی انگشت شست پا است. قوز شست پدیده شایعی در انگشتان پا است و ۹۰٪ مبتلایان به آن خانم ها هستند.

  • انگشت چکشی (Hammertoe) نوعی بدشکلی انگشت پا است که در آن انتهای انگشت به سمت پایین خم می شود و به شکل چکش درمی آید. معمولا این عارضه در انگشت دوم، سوم یا چهارم اتفاق می افتد. این عارضه در ابتدا به شکل خفیف است و می تواند به سادگی برطرف شود، اما در اثر بی توجهی بلندمدت، رفع آن ممکن است نیازمند جراحی باشد.

 

  • انگشت چنگالی عارضه ای است که باعث می شود انگشت پا به شکل یه چنگال خم شود. اشتباه رایج در این زمینه این است که عموماً آن را به پوشیدن کفش های تنگ یا پاشنه بلند که انگشتانشان را در هم فشرده کرده نسبت می دهند، در حالی که این بیماری اغلب به دلیل آسیب اعصاب پا در اثر بیماریهایی چون دیابت یا افراد الکلی شکل می گیرد که بر اثر آنها ماهیچه های پا ضعیف می شوند. این عارضه در صورت بی توجهی ممکن است غیرقابل علاج شود.

 

  • میخچه و پینه پا نواحی ضخیمی از پوست هستند که بر اثر فشار یا اصطکاک به وجود می‌آیند. این دو عارضه هنگام پوشیدن کفش یا راه رفتن باعث درد می‌شوند. میخچه عموماً نیازی به درمان ندارد. پینه پا دارای یک هسته داخلی است که می‌تواند نرم یا سخت باشد. پینه‌های نرم بین انگشتان پا و پینه‌های سخت روی انگشتان پا به وجود می‌آیند. پینه‌هایی که به خاطر پوشیدن کفش‌هایی با اندازه نامناسب بروز می‌کنند اغلب با پوشیدن کفش‌هایی با اندازه مناسب رفع می‌شوند.

 

  • نوروم مورتون (Morton’s Neuroma) افزایش ضخامت بافت عصبی در کف پا است که اغلب بین استخوان های سوم و چهارم پا بروز می کند و در زنان بیشتر از مردان ایجاد می شود. علل عمده ایجاد آن، پوشیدن کفش های پاشنه بلند جلو باریک، زمینه ژنتیکی، و استرس های مکرر ناشی از دویدن و ورزش است. این تومور ممکن است باعث درد تیز شود و منجر به آسیب دائمی عصبی شود.

 

  • آرتریت مفاصل که در مطلب قبلی به تفصیل به آن پرداخته بودیم.

 


DrAsadzade-hand-OA-women-overweight.jpg

اردیبهشت ۳, ۱۳۹۷ آرتروزسبک زندگی0

به گفته محققان مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری آمریکا (CDC)، حدود 40 درصد از بزرگسالان تا سن 85 سالگی حداقل در یکی از دستها دچار آرتروز می شوند. بر اساس یافته های آنها احتمال ابتلا به این نوع آرتروز در برخی افراد بیشتر از دیگران است.

این نوع از آرتروز معمولا کمتر از آرتروز زانو یا لگن مورد توجه قرار می گیرد، اما می تواند به همان اندازه زندگی را برای بیمار مختل کند. درد، سفتی و گاهی اوقات دفرمه شدن انگشتان می تواند خوردن، لباس پوشیدن و کار با گوشی و کامپیوتر را دشوار کند. اگرچه این بیماری را معمولا به سنین بالا مرتبط می دانند، آرتروز دست اغلب در دوران میانسالی شروع می شود و بر میزان توانایی فرد در محیط کار تأثیر می گذارد.

یک مقاله دانشگاهی با بررسی وضعیت 2200 بیمار به تحقیق در زمینه این بیماری پرداخته است. نتایج کلی این تحقیق حاکی از آن است که احتمال ابتلا به انواع آرتروز دست در طول عمر فرد 40 درصد، آرتروز زانو 45 درصد و آرتروز لگن 25 درصد است.

اما در عین حال آرتروز دست در دسته بندی های مختلف بیماران توزیع آماری یکسانی ندارد. بر اساس نتایج این تحقیقات، زنان دو برابر مردان احتمال ابتلا به این بیماری را دارند. همچنین افراد چاق (کسانی که دارای شاخص BMI یا «شاخص توده بدنی» 30 یا بیشتر هستند) در مقایسه با سایرین بیشتر به آرتروز دست مبتلا هستند.

نویسندگان بر این باور هستند که کاهش هورمون های زنانه پس از یائسگی دلیل این تفاوت می تواند باشد، به خصوص به این دلیل که این تفاوت آماری در سنین بالاتر افزایش می یابد؛ البته برای توضیح این تفاوت نظریه های دیگری از جمله گیرنده های درد و یا تفاوت های آناتومیک بین مردان و زنان نیز مطرح شده است.

در خصوص پیشگیری از آرتروز دست، یافته های پزشکی اندکی وجود دارد. البته مشخص شده است شغل هایی که شامل تکان دادن یا گرفتن طولانی مدت اشیاء، حرکت های تکراری یا جنبش سنگین دست هستند، بیشتر به غضروف و بافت مفصل انگشتان دست آسیب می رسانند.

 

روش های درمانی

در مقایسه با طیف وسیعی از روش های درمانی که برای آرتریت زانو و لگن تجویز می شوند، تعداد روش های درمانی مؤثر برای آرتروز دست محدود است. این روشها معمولا شامل استفاده از مسکن های موضعی و خوراکی، و درمان های غیردارویی شامل اسپلینت (از قبیل مچ بند)، ورزش دست، گرما، ماساژ و کندرویتین است. دکتر Ruch رئیس بخش جراحی دست در مرکز پزشکی دانشگاه Duke، معتقد است در درمان این نوع آرتروز جراحی به ندرت موفق بوده و معمولا به عنوان آخرین راه حل توصیه می شود.

از میان گزینه هایی که در بالا گفته شد، ورزش دست یکی از مؤثرترین روشهاست. محققان هلندی در مطالعه ای که در مجله روماتولوژی آکسفورد در سال 2016 منتشر شد به این جمع بندی رسیده اند که بیمارانی که از دستِ مبتلا به آرتروز استفاده نمی کنند و مراقبت چندانی از خود نکرده اند، بیشتر از کسانی که خود را فعال نگه داشته اند و بیماری را کنترل کرده اند، دچار معلولیت شده اند.

دکتر Peavy در این زمینه می گوید: «بیماران برای بهبود وضعیت دستان خود مجبور به انجام ورزش های زیاد و مکرر نیستند. انجام چند تمرین ساده می تواند انعطاف پذیری و آمادگی دست ها برای فعالیت های روزمره را فراهم کند.»

 


DrAsadzade-inflammation-food-ingredients-tn-1.jpg

اگر به تورم مفاصل مبتلا هستید بدن شما مستعد التهاب است. مواد غذایی که مصرف می کنید نه تنها می تواند باعث التهاب شود بلکه می تواند منجر به مشکلات مزمن دیگری از قبیل چاقی، بیماری های قلبی و دیابت نیز بشود. توصیه می کنیم پس از مشورت با پزشک معالج خود، حتی الامکان از مصرف مواد غذایی معرفی شده در این مطلب خودداری کنید.

 

  1. شکر

مقاومت در برابر دسرها، شیرینی ها، شکلات و حتی آبمیوه برای بسیاری دشوار است. با این حال، بنا به گزارش نشریه American Journal of Clinical Nutrition شکر فرآوری شده می تواند باعث آزاد شدن سیتوکین شود که نوعی پیام رسان التهابی در بدن است. شکر با نام های متفاوتی ممکن است در لیست مواد بکار رفته در خوراکی ها ذکر شود؛ بنابراین حواستان به اسم هایی از قبیل فراکتوز، ساکاروز و اسامی مشابه در بسته بندی مواد غذایی باشد.

 

  1. چربی های اشباع شده

مطالعات متعدد پزشکی تأیید کننده این مطلب هستند که مصرف چربی های اشباع شده باعث التهاب بافت چربی در بدن می شود که شاخصی برای بیماری های قلبی است و بعلاوه باعث وخامت التهاب مفاصل می شود. پیتزا و پنیر از مهمترین منابع چربی اشباع شده در سبد غذایی هستند. علاوه بر آن گوشت ها (به خصوص گوشت قرمز)، مواد لبنی پرچرب، ماکارونی ها و دسرهای ساخته شده با غلات هستند.

 

  1. چربی های ترانس

اولین بار دپارتمان سلامت عمومی دانشگاه هاروارد از دهه نود میلادی زنگ خطر جدی در مورد پیامدهای مصرف چربی های ترانس را به صدا در آورد. این نوع چربی که عامل افزایش التهاب سیستمی شناخته شده، در فست فود و غذاهای سرخ شده، خوراکی های بسته بندی شده، بیسکویت ها و امثال آن وجود دارد. بر این اساس بهتر است از مصرف مواد غذایی که با استفاده از روغن هیدورژنه تهیه شده است خودداری کنید.

 

  1. اسیدهای چرب امگا 6

اسیدهای چرب امگا 6 نوعی از اسید چرب هستند که برای رشد بدن ضروری هستند. بدن نیازمند میزان متناسبی از اسیدهای چرب امگا 3 و امگا 6 است. مصرف بیش از اندازه امگا 6 بدن را وادار به ساختن مواد شیمیایی التهاب ساز می کند. منبع این نوع اسیدهای چرب را در روغن های ساخته شده از ذرت، آفتابگردان، دانه انگور، سویا و روغن نباتی، مایونز و مواد مشابه در سالاد می توان یافت.

 

  1. کربوهیدرات های فرآوری شده

آردهای سفید، برنج سفید و سیب زمینی های سفید و بسیاری دیگر از انواع غلات تصفیه شده، کربوهیدرات فرآوری شده محسوب می شوند. مصرف فزاینده کربوهیدرات های فرآوری شده در حال پیشی گرفتن از چربی ها به عنوان عامل اصلی افزایش چاقی و سایر بیماری های مزمن است. این مواد با میزان بالای ترکیبات گلوکزی که دارند باعث تولید «محصولات نهایی Glycation پیشرفته» (AGE) می شوند که تحریک کننده التهاب در بدن است.

 

  1. مونوسدیم گلوتامات (MSG)

مونوسدیم گلوتامات نوعی ماده افزودنی غذایی است که در برخی فست فودها، سوپ های آماده و سوسیس و کالباس به کار می رود. این ماده شیمیایی تحریک کننده دو نوع عامل التهابی مهم در بدن و همچنین مضر برای سلامت کبد است.

 

  1. آسپارتام (Aspartame)

آسپارتام یک ماده شیرین کننده مصنوعی بدون ساخارید است که در هزاران ماده غذایی در سراسر جهان مورد استفاده قرار می گیرد. مطالعات بعمل آمده در مورد مضرات این ماده متناقض است و تأثیر آن بر بیمارانی که مبتلا به بیماری خود-ایمنی هستند ناشناخته است. اگر به این ماده حساسیت داشته باشید، سیستم ایمنی بدن به آن به عنوان یک عامل خارجی مضر حمله می کند، که به نوبه خود باعث ایجاد التهاب می شود.

 

  1. الکل

مصرف الکل و زیاده روی در آن عملکرد کبد را تضعیف می کند، فعل و انفعالات بین اعضای بدن را مختل می کند، و می تواند باعث التهاب شود.

 

برای مقابله با التهاب مفاصل چه نوع رژیم غذایی باید در پی گرفت؟

پرهیز از غذاهایی که باعث التهاب می شوند، مصرف بیشتر میوه ها و سبزیجات، استفاده از ماهی به عنوان منبع اصلی تأمین پروتئین، و دریافت میزان بیشتر امگا 3 می تواند منجر به تغییرات قابل توجهی در کاهش علائم آرتریت شود.

 


DrAsadzade-smoking-studies-joint-replacement-tn.jpg

اردیبهشت ۳, ۱۳۹۷ تعویض مفصلسبک زندگی0

نتایج دو تحقیق دانشگاهی ارائه شده در نشست سالانه آکادمی پزشکان ارتوپدی آمریکا نشان می دهد سیگار کشیدن خطرات قابل توجهی برای بیمارانی که عمل جراحی تعویض مفصل زانو یا ران انجام داده اند، دارد.

یکی از این مطالعات به بررسی بیش از 600 عمل تعویض مفصل زانو در بین سال های 2005 تا 2009 در دو بیمارستان در آمریکا پرداخته است. محققان دریافتند که آمار تکرار عمل -یعنی تعداد جراحی هایی که باید مجدداً انجام می شد- برای افراد سیگاری در مقایسه با افراد غیرسیگاری 10 برابر بیشتر بود: 10 درصد در سیگاری ها و یک درصد در دیگر بیماران. همچنین در مقایسه با دیگر بیماران در افراد سیگاری عوارض جانبی بیشتری از جمله لخته های خون، ضربان قلب غیرطبیعی، ضربان قلب نامنظم، عفونت ادراری و نارسایی کلیه مشاهده شده است.

مطالعه دیگر بر اساس داده های جمع آوری شده از 535 عمل جراحی تعویض مفصل ران در یک مرکز تخصصی در طی سال های 1999 تا 2009 تدوین شده بود. آمار به دست آمده از میزان عدم موفقیت در عمل جراحی در میان افراد سیگاری 11 درصد، در افرادی که قبلا سیگاری بوده اند 5.3 درصد و در افراد غیرسیگاری 3.8 درصد بود.

اما چه عواملی باعث تفاوت نتایج عمل جراحی در بین این دو دسته می شود؟ بنا به گفته دکتر لومباردی رئیس مرکز جراحان ایمپلنت مفاصل و محقق ارشد مطالعات دوم که در بالا اشاره شد، نیکوتین عروق خونی را منقبض می کند و نتیجتاً زخم ها اکسیژن و مواد مغذی کمتری دریافت می کنند، که به نوبه خود موجب کندی و یا حتی عدم التیام زخم ها می شود. به گفته وی در مقایسه با سایر بیماران در افراد سیگاری ممکن است 25 درصد خون کمتری به زخم برسد. این در حالی است که التیام استخوان در این نوع جراحی اهمیت بالایی دارد تا استخوان بتواند در ایمپلنت رشد کند.

دکتر لومباردی اضافه می کند که با کاهش جریان خون، گلبول های سفید محافظ کمتری به زخم می رسد و بر این اساس افراد سیگاری بیشتر در معرض خطر ابتلا به عفونت هستند.

از آنجا که اثر منقبض کننده نیکوتین حتی پس از ترک سیگار نیز تا مدتی ادامه می یابد، نتایج عدم موفقیت در کسانی که قبلا سیگاری بوده اند در مقایسه با افرادی که هرگز سیگار نکشیده اند بالاتر است. با این حال نتایج این تحقیقات نشان می دهد بیمارانی که قبل از عمل و در طی درمان سیگار نکشیده اند کمتر دچار درد شده اند و نتایج بهتری در موفقیت جراحی داشته اند.

دکتر مونت ارائه دهنده تحقیق اول، دو دلیل دیگر در توضیح نحوه دخالت سیگار در میزان عدم موفقیت این اعمال جراحی آورده است. از دیدگاه وی مونوکسید کربن بر سلول های خونی اثر سوء داشته و انتقال اکسیژن به بافت ها را کاهش می دهد، به طوری که احتمال مرگ بافت ها افزایش می یابد. وی می افزاید کشیدن سیگار با افزایش میزان چسبیدن پلاکت های خونی، باعث لخته شدن بیشتر خون می شود.

دکتر لومباردی می گوید «اگرچه ترک سیگار آسان نیست، اما ارزشش را دارد. اثرات سوء نیکوتین ممکن است با ترک سیگار کاملا از بین نرود اما اگر سیگار را ترک کنید به طور قطع کاهش خواهد یافت.»

 

منبع: مؤسسه ملی آرتروز آمریکا


DrAsadzade-one-min-running-01.jpg

اردیبهشت ۳, ۱۳۹۷ پوکی استخوانسبک زندگی0

محققان دانشگاه اکستر و دانشگاه لستر انگلستان دریافته اند خانم هایی که در برنامه روزانه خود انجام ورزش دوی متراکم کوتاه مدت دارند، یعنی دویدن با سرعت متوسط برای پیش از دوران یائسگی، و دویدن آهسته پس از یائسگی، سلامت استخوانی بالاتری نسبت به بقیه دارند.

بر اساس مطالعات به عمل آمده، خانم هایی که در روز تنها 60 الی 120 ثانیه دوی متراکم انجام داده اند چهاردرصد سلامت استخوانی بالاتری نسبت به دیگران دارند.

این محققان افزوده اند هنوز مشخص نیست آیا افزایش مدت زمان دوی متراکم بیش از یک یا دو دقیقه و یا تقسیم بندی آن به مدت های کوتاه تر در طی روز، قطعا به همان نسبت منجر به افزایش سلامتی استخوانها می شود یا نه، ولی مشخصا ارتباط مستقیم بین سلامت استخوانی و این نوع فعالیت ورزشی متراکم وجود دارد.

تحقیقات انجام شده روی ۲۵۰۰ خانم و مقایسه‌ی سطح فعالیت آن‌ها با سلامتی استخوان‌هایشان نشان می‌دهد، زنانی که روزانه ۱ تا ۲ دقیقه ورزش دوی متراکم می‌کنند ۴٪ و آن‌هایی که بیشتر از ۲ دقیقه دوی متراکم می‌کنند ۶٪ بیشتر استخوان‌های سالمی دارند.

این محققان پیشنهاد می کنند در وهله اول میزان پیاده روی در برنامه روزانه خود را افزایش دهید و در مرحله بعد چند قدم دویدن را به برنامه ورزشی خود اضافه کنید، مانند حالتی که می‌دوید که از اتوبوس جا نمانید.

سلامتی استخوان مزایای متعددی از جمله کاهش مبتلا به پوکی استخوان و کاهش شکستگی استخوان در سنین بالا دارد.


سایت اختصاصی دکتر امید اسدزاده، متخصص ارتوپدی و جراحی زانو
هدف این وب سایت معرفی خدمات کلینیک دکتر اسدزاده و ارائه اطلاعات علمی مستند در زمینه ارتوپدی، روش های درمانی، اعمال جراحی و PRP است.

کلیه حقوق این سایت برای کلینیک ارتوپدی دکتر اسدزاده محفوظ است